Zapiski dojrzałej kobiety. Kobiety samotnej. Codzienne życie, zwykłe na pozór wydarzenia, spacery, lektury. Ale jak to jest napisane. Niezwykła książka. Literatura z najwyższej półki. Sonia Raduńska prezentuje nam bohaterkę, która żyje w szeroko pojętym świecie. Zdaje sobie sprawę, że jest tylko mikroelementem na ziemi. Nie pozostaje obojętna na wszystkie wydarzenia, wojny, terroryzm, klęski żywiołowe. To wszystko jest w niej. Jednocześnie umie żyć. Pomimo tego, że życie nie oszczędziło jej przykrych i tragicznych doświadczeń, ta kobieta żyje pełnią życia. Umie się zatrzymać, wejść w siebie, być uważną. Bohaterka Soni Raduńskiej to osoba niezwykle inteligentna, oczytana, umiejąca czytać, nie powierzchownie, ale ze zrozumieniem i mądrością. W tej powieści mamy wszystko: rozważania o śmierci, buddyzm, psychologię, notki o przeczytanych książkach, obejrzanych filmach, ale też pochwałę życia, tego zwykłego, codziennych malutkich, ale dla świetnego obserwatora ważnych zdarzeń. Ta powieść to pochwała życia, dojrzałości i umiejętności dostrzegania spraw pozornie nieważnych. Dla mnie magiczna lektura. Czytając, miałam wrażenie, jakbym płynęła z prądem piękną rzeką, zostawiając za sobą swoje problemy. Ta książka nie będzie stała na półce. Zawsze będzie ze mną, bo wiem, że wiele razy do niej wrócę. Warto zrezygnować z czegoś, żeby kupić i mieć tę naprawdę jedyną w swoim rodzaju pozycję.
KSIĄŻKA PRZEKAZANA PRZEZ WYDAWNICTWO PROZAMI
