Trzecia książka o Małgosi. Bohaterka "Czarownicy" i "Córki czarownicy" jest już dorosłą kobietą, lekarzem weterynarii, mężatką. Mieszka nadal w rodzinnej wsi, w odremontowanym, starym domku. Wszystko toczy się spokojnym rytmem do czasu, kiedy w pobliskim kościele nie zostaje odnaleziona krypta ze zwłokami rycerza sprzed siedmiuset lat i pięknymi freskami. Pojawia się też przystojny archeolog, który spowoduje zawirowania w małżeństwie Małgosi. Zresztą nie tylko on. Dawna historia, tajemniczy rycerz i nieznana dziewczyna wniosą wiele zamieszania do życia tej małej osady. Trudno jest mi zaliczyć tę powieść do jakiejś kategorii, bo mamy tu obyczaj, tajemnicę z wątkiem kryminalnym, dużo historii, legendy ale też dużo ważniejsze sprawy. Anna Klejzerowicz we wszystkich swoich książkach coś ukrywa, daje nam mądre i ważne przesłania, wciągając czytelnika w swoistą łamigłówkę. Ja znalazłam w tej powieści kilka ważnych rzeczy. Małgosię, jako kobietę, która wymyka się narzucanym schematom, ma swoje życie, marzenia, dążenia, swój świat, należący tylko do niej, ogromną potrzebę wolności. Jest silna, ale jednocześnie wrażliwa. Swoim postępowaniem przysparza sobie wrogów, dostaje się mówiąc kolokwialnie "na ludzkie języki". Współczesna czarownica, czy kobieta, która ma poczucie własnej wartości, niezależności, godności? Jest prawdziwa, wzbudza szacunek i sympatię, wyrasta ponad stereotypy, ma hierarchię wartości. Autorka pokazała kobietę inną, nie osobę prymitywną, płytką, żyjącą powierzchownie. Nie matkę polkę, westalkę domowego ogniska, ale dziewczynę z ambicjami, zainteresowaniami, czującą świat, naturę, otoczenie, otwartą na życie. "Pamięć jest skarbem wszechrzeczy", to inskrypcja wyryta przez rycerza siedem wieków temu. Mądra i nieprzemijająca, tak jak nie przemija wiedza, miłość.
Piękna, świetnie napisana, mądra książka. Trzy gwiazdki, nie dlatego, że autorka jest w zespole KzK. Gwiazdki za klimat, magię i mądrość. Ta książka coś w nas zostawia, zmusza do myślenia, do refleksji. Gorąco polecam. (G.S.)
